Główna zawartość

niedziela, 31 marzec 2013 16:37

Fraszka 2013

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Sezon półOFICJALNIE rozpoczęty. Drużyna Razem Bezpiecznie pod wezwaniem po raz kolejny św. Waryjata ruszyła „z blatu” na rajd na orientację. Wyprawa miała na celu rekonesans rowerowy i chrzest najnowszego członka stowarzyszenia Herkulesa zadeklarowanej członkini RB, Mikro.

„Fraszka” organizowana perfekcyjnie - jak co roku przez klub Artemis - zaskoczyła nas zróżnicowaną ilością… śniegu Laughing

Były zaspy, zapomniane cmentarze, kolejka wąskotorowa, dziki i dziczki, grochówka, lasy, żurawie i wiele wiele innych ciekawostek.

Może w przyszłym roku ruszymy Razem? Spacerkiem oczywiście.

Dolina Baryczy na zimowo! Zajrzyjcie do Galerrrriiii!

 

niedziela, 31 marzec 2013 17:40

Bądź PozdRower!!

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Wiosna, przynajmniej teoretycznie, nadeszła. Szykujcie rowery, smarujcie, pompujcie, dokręcajcie śrubki, wycierajcie, pucujcie! Ruszamy już za chwilę!! Yyyy, zaraz... MY JUŻ RUSZYLIŚMY!!!

W tym roku na pewno poznamy lepiej Powiat Wrocławski w ślad za przysłowiem "Cudze chwalicie, swego nie znacie". Razem ze Starostwem Powiatowym we Wrocławiu ruszymy spacerem po okolicy, nieśpiesznie, w miłym towarzystwie. Zapraszamy do udziału w projekcie Zdrowo na Sportowo.

Dalej zachęcamy Was do podróżowania po najfajniejszym województwie, czyli dolnośląskim Smile Na dłuższe i krótsze trasy, na jednodniowe spacery i weekendowe wypady, aby poznać i odkryć. W tym roku poszukamy pałaców, zamków, smakołyków, i ścieżek ścieżek ścieżek... Wiecie, że Dolny Śląsk ma 12 parków krajobrazowych wartych rowerowania? Zakątki, którymi rządziły czarownice? Nawet swoje Bieszczady :) Do dzieła! Zdrowo Rowerowo!

Szczegółów szukaj w kalendarium albo w Rowerowni.

Ten rok jest rokiem niespodzianek Cool

piątek, 01 luty 2013 20:32

Rowerowe Wspomnienie

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Zimno, mokro, nieprzyjemnie. Włączcie swoje wspomnienia, zdjęcia, stare mapy. Podzielcie się najpiękniejszym widokiem, ciekawym zjawiskiem, do którego doprowadziła Was droga i ROWER.

Na pocieszenie, na przeczekanie pochwalcie się własnymi zdjęciami. Jeśli chcesz użyczyć nam zdjęcia i wspomnienia, prześlij swój materiał. Zdjęcie, notatka, opowiadanie. Coś, co nam wszystkim pomoże rozgrzać się i nacieszyć oczy.

Wyślij to na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. ze zdaniem: Oświadczam, że wyrażam zgodę na zamieszczenie zdjęcia/materiału na stronie www.razembezpiecznie.pl

Mała galeria... na rozgrzanie.

 

czwartek, 17 styczeń 2013 20:49

Rowerem...

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Zbliża się nowy sezon. W tym roku czeka nas odmiana. W Stowarzyszeniu na stałe zagoszczą tandemy... Tandem dla Grażynki dla towarzystwa, dla Pana Tadeusza, bo kolana już nie te, tandem dla Basi, która nie może sama zobaczyć drogi. Rowerem w świat. Razem. Bezpiecznie :)

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Zapraszamy do odwiedzenia 1 grudnia (sobota) 2012 Kina Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Kolejna odsłona Wrocławskiego Spotkania Podróżników Rowerowych „Rowerem ku przygodzie”.

Jako maniakalni rowerzyści spotykamy się z innymi maniakami formatu przeróżnego i wspólnie udajemy się na obgadanie zaprezentowanego materiału. Może zrodzi się pomysł na nową rowerową przygodę...

Chętnych dołączyć do widowni odsyłamy na stronę Kina lub do jego kas.

Zdecydowanych również na pogaduchy po festiwalu zapraszamy do zgłoszenia mailowego na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. Planujemy zarezerwować odpowiednio dużo miejsca w jakiejś uroczej knajpce.

1 grudnia (sobota) 2012 Kino Nowe Horyzonty we Wrocławiu godz. 14.00 - 18.30 ul. Kazimierza Wielkiego 19a-21.

Potem nasze afterparty dyskusyjne Smile

Do dzieła!

 

niedziela, 04 listopad 2012 18:23

Góry Sowie na spacer

Oceń ten artykuł
(1 głos)

Z listu (oczywiście elektronicznego do RB)...

W podziękowaniu ... za wspólną wędrówkę na Wielką Sowę, zaś uczestnikom ku utrwaleniu miłych chwil spędzonych na szlaku.
Moja krótka relacja.
Motto:
„W góry! W góry! Miły bracie!
Tam swoboda czeka na Cię”
                        (W. Pol)

 

Czuję się przytłoczona codziennymi sprawami, gwarem i hałasem miejskim, piskiem samochodów, warkotem motorów. Czytam ofertę,  ambitna –Góry Sowie , 20.10.2012 r. Przywołuję dawne wspomnienia rajdów, wędrówek górskich i natychmiast decyduję się na wyjazd. Spotykam się z organizatorami i uczestnikami na parkingu, w pobliżu klubu CSW. Miło, znam kilka osób, będzie raźniej. Magdę i Agę poznaję bez trudu. Natalia z nowym image. Grupa  szybko się integruje, przedstawiamy się i wsiadamy do busa.  Jedziemy w kierunku Bielawy .Mgła otula szczelnie samochód i nagle jak za dotknięciem różdżki, opada . Pojawia się słońce, towarzystwo ożywia się i tak dojeżdżamy do Przełęczy Woliborskiej . Jesteśmy na wysokości  711 m n.p.m. i już pieszo udajemy się czerwonym szlakiem w kierunku Kalenicy. Droga na ogół  łagodna, pokonujemy tylko jedną stromiznę, w dole miasteczko budzi się ze snu, dookoła przyroda, las a w nim  świerki , buki i sosny. Wdychamy zapachy jakże odległe od miejskich. Ale nie zawsze panował tu taki sielski spokój. Tereny te kryją wiele tajemnic  nie rozwikłanych od zakończenia wojny. Należy wspomnieć tu o przedsięwzięciu budowlanym „Olbrzym” w Górach Sowich .Przeznaczenia obiektów do dziś nie zdołano rozszyfrować .Nie ma dokumentacji technicznej budowy, nie ma też niemieckich planów podziemi. Są tylko hipotezy dotyczące przeznaczenia „Riese”. Istnieją również przekazy dotyczące bliżej nieokreślonych skarbów ukrytych w Górach Sowich. Od razu napiszę, że niestety nie mieliśmy szczęścia na nie natrafić, ale nic straconego, poszukiwanie skarbów może być inspiracją dla następnej wędrówki. Po tej krótkiej dygresji  już wracam na szlak, mijamy właśnie  „Dzikie Skałki” i już jesteśmy na Kalenicy 964 m.n.p.m. Znajduje się tu platforma widokowa na którą część uczestników wdrapuje się podziwiać panoramę gór, pozostała część pałaszuje kanapki. Robimy zdjęcia, odpoczywamy. Postój nie trwa długo,  Artur daje hasło do dalszej drogi, schodzimy z Kalenicy i dalej czerwonym szlakiem wędrujemy w kierunku  schroniska „Zygmuntówka”. Na trasie drogę przebiega nam stado owiec. Z większych zwierząt mają tu siedliska jeleń, sarna, dzik oraz muflon, sprowadzony na przełomie XIX wieku ze Słowacji. Niestety muflony miały sjestę i się pochowały, natomiast widziałam dwie płochliwe sarenki,  które szybko skryły się za drzewami. A my już jesteśmy przy schronisku , do którego dochodzi wyciąg narciarski. Schronisko o tej porze roku jeszcze nieczynne, wokół teren odkryty, widok przepiękny, góry skąpane w słońcu, robimy zdjęcia ,następnie  idziemy spokojnie lasem , nie spieszymy się, chłoniemy przyrodę. Droga szybko mija i już przed nami wyłania się schronisko „Zygmuntówka”. Nasi przewodnicy zarządzają dłuższy odpoczynek, robimy  przerwę obiadową,  posilamy się i podziwiamy, podziwiamy ….Krajobraz zapierający dech w piersiach.  Przede mną dolina, a w dali góry mieniące się kolorami jesieni, rozświetlone słońcem. Siadam na ławeczce i oglądam ten wspaniały pejzaż. Nie czuję zmęczenia, widocznie urok gór dodaje mi sił i działa terapeutycznie. Góry stały się dla wielu poetów, pisarzy , malarzy źródłem natchnienia. Potrafili utrwalić krajobraz w swoich utworach czy obrazach, ja próbuję zapamiętać w myśli. A moje wrażenia oddaje najbardziej fragment wiersza A. Asnyka :
„ Wszystko skrzy się, wszystko mieni.
Wszystko w oczach przeistacza,
Gra przelotnych barw i cieni
Coraz szerszy krąg zatacza …”
Myślę, że to urocze miejsce w którym się znajduję zostało wybrane przede wszystkim jako strawa dla ducha. A przed nami jeszcze wejście na Wielką Sowę, ruszamy, droga wznosi się i wznosi, z podziwem patrzę na mijających mnie rowerzystów./, zwłaszcza dziewczynę  na rowerze,  wyprzedzającą mężczyzn rowerzystów/. Idziemy, po prawej  panorama gór, piękne widoki, niestety widzę też zniszczony ekologicznie drzewostan. Jeszcze kilka kroków i już jestem na szczycie Wielkiej Sowy 1015 m.n.p.m. , najwyższym szczycie Gór Sowich w Sudetach Środkowych. Na szczycie znajduje się wysoka na 25 metrów kamienna wieża wybudowana w 1906 r., obecnie nazwana  im. Mieczysława Orłowicza, polskiego turysty i krajoznawcy. Wieża jest wspaniałym punktem widokowym, większość uczestników wędrówki, wdrapuje się na  górę, robi zdjęcia, podziwiają z wysokości krajobraz. Ja zbieram siły na powrót, czeka mnie jeszcze zejście. Niemniej, ja miłośniczka gór łagodnych i niskich cieszę się,  jakbym zdobyła „ośmiotysięcznik”. Zatrzymujemy się na trochę na szczycie, odpoczywamy przygotowując się do zejścia.  Schodzimy niebieskim szlakiem, droga łatwa,  przyjemna, słońce coraz niżej, góry zmieniają koloryt, w dali miejscami piękne widoki  inspirują i przyciągają wzrok. Docieramy na parking, gdzie czeka na nas bus. Wokół roztacza się zapach ogniska, inni turyści biwakują. Nasz przewodnik Artur nie odpuszcza, prowadzi nas na zakończenie wędrówki w urocze miejsce, abyśmy  jeszcze raz spojrzeli i pożegnali się z górami, jest to słodkie pożegnanie za sprawą Laury „dobrego duszka” wędrówki. Gdy wracamy do Wrocławia jest  ciemno. Żegnamy się z nadzieją na jeszcze..

                                                                        Uczestniczka